DWA KONCERTY TEGO ZNAKOMITEGO BARDA !!!
Pierwszy oparty będzie na twórczości Włodzimierza Wysockiego, drugi na poezji Bułłata Okudżawy

Evgen Malinovskiy urodził się w Biełowie na Syberii. Studiował w Kiemierowskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk i Kultury, z wykształcenia jest dyrygentem orkiestry estradowej. Wraz z zespołem „Rawnodienstwie” (Równonoc) znalazł się w „Encyklopedii Omskiej Sceny Rockowej 1965-2003” wydanej w Omsku w roku 2003.
Od 1992 mieszka w Polsce. W 1993. rozpoczął, trwającą do dziś, przygodę z filmem (w „Opowieściach weekendowych” Krzysztofa Zanussiego).
Ukończył studia na Wydziale Aktorskim Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. J. Giedroycia w Warszawie. Studiował także na wydziale aktorskim w Northeastern Illinois University w Chicago.
Podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych, zadebiutował w roli scenarzysty i reżysera przygotowując spektakl „Na planecie WladWysockij”. Spektakl powstał dla uczczenia rocznicy śmierci Włodzimierza Wysockiego, został wysoko oceniony przez media i wystawiany był kilkakrotnie w Chicago.
 Od 2007.  występuje na scenie Teatru Polonia w roli Włodzimierza Wysockiego, w spektaklu „Rajskie jabłka” Raszyda Tuguszewa.
 W 2004 roku wrócił do tradycji muzycznych, wyniesionych z rodzinnego domu. Powstaje projekt „Syberyjski bard zaprasza” a wraz z nim pomysł wydania 5 płyt, poświęconych rosyjskim bardom, których utwory znajdują się w repertuarze Evgena.
Pieśni, które Evgen wybiera do swojego repertuaru, oddają jego własny światopogląd, mówią o najważniejszych, według niego, wartościach w życiu. Są to utwory m. in. Włodzimierza Wysockiego, Bułata Okudżawy, Aleksandra Rozenbauma.
Evgen śpiewa po rosyjsku i po polsku, akompaniując sobie na gitarze akustycznej. Komentarze i didaskalia w języku polskim, poprzedzające każdy utwór, stanowią nieodłączny element jego koncertów.
Koncerty w całej Polsce, ale też zagranicą – w Rosji, Finlandii, Niemczech, USA, na Litwie -  mają za zadanie nie tylko przybliżać kulturę rosyjską lecz także prowokować do refleksji nad słowiańską wspólnotą, refleksji nad relacjami między ludźmi różnych narodowości. Udowadniają, że możemy się wzajemnie poznawać i rozumieć przez muzykę, przez ekspresję, nawet wtedy, gdy mówimy różnymi językami i wywodzimy się z innych kultur…
 W cyklu „Syberyjski bard zaprasza” artysta wydał 3 płyty:  „Prolog”  ( 2006 ), „Tropami Wysockiego – pieśni narowiste” ( 2008), „Śladem Okudżawy” (2011).

Evgen Malinovskiy jest autorem aranżacji i opracowań wszystkich pieśni, które znajdują się na Jego płytach. Odbiegające od stereotypu,  świeże a jednocześnie niezrównanie szczere, płynące z głębi duszy interpretacje, niosą nowe spojrzenie na twórczość rosyjskich bardów. Pełne temperamentu wykonania nie ujmują liryzmu i zadumy tekstom – nadal pozostają one głęboko refleksyjne i przepojone rosyjską nostalgią.
 

Zespół DGZZ powstał w 2002 roku i jest kontynuacją solowej działalności Daniela Gałązki - laureata wielu konkursów muzyki poetyckiej.
W listopadzie 2009 roku ukazała się debiutancka płyta zespołu pt. „Dotykam dachów”.
W trakcie dotychczasowych występów zespół zagrał kilkadziesiąt imprez plenerowych, koncertów w domach kultury, wielokrotnie był  zapraszany na festiwale w charakterze gościa, występował przed gwiazdami polskiej sceny muzycznej.
Koncerty DGZZ to spektakle muzyczno – literackie. Muzycy prezentują utwory rozbudowane w sferze improwizacji, często szukają nowych brzmień, dlatego też muzyka DGZZ wymyka się kategorii poezji śpiewanej. Podczas koncertów swoją poezję czyta Piotr Brymas, który jest autorem większości tekstów do piosenek prezentowanych przez zespół.

Skład i instrumentarium:
Daniel Gałązka – wokal, gitara akustyczna
Maciej Regulski – gitara klasyczna, gitara elektryczna
Marek Konatkowski – gitara basowa
Artur Skrzypczak – perkusja, instrumenty perkusyjne
Piotr Brymas – prowadzenie koncertu, autor tekstów
 

NOWY JORK W MUZYCZNEJ OWCZARNI !!!

Polscy fani wciąż znają go przede wszystkim z grupy The Hub, z którą z powodzeniem u nas koncertował, a nawet wydawał płyty. W twórczości gwiazd brooklyńskiej sceny undergroundowej można dosłuchać się silnych wpływów zarówno eksperymentalnego jazzu, jak i muzyki współczesnej, hip-hopu, rocka i metalu. Nigdy nie byli idolami nastolatków, o ich marce świadczy jednak współpraca z artystami tej miary, co Archie Sheep, Stanley Jordan czy raper Busta Rhymes. Wśród licznych nagrań mają w dyskografii m.in. zarejestrowany w Katowicach koncertowy album "Live at Gugalander. Trucker Tour 2002".

                Noonan od lat prowadzi też jednak własny, autorski projekt Sean Noonan’s Brewed By Noon. Nagrywa i koncertuje w trio: Norbert Burger [gitara], Robert Klinger [bass] oraz frontman Sean Noonan [perkusja/wokale/kompozycje]. Tej muzyki równie dobrze słucha się na żywo, jak i w domowym zaciszu. Eksperymentalny jazz zagrany z hardcore'ową mocą wciąga, a mnogość inspiracji i nieposkromione improwizacje zadziwiają dziką finezją. Nie brakuje momentów tanecznych, są chwile wyciszenia. To muzyka nie tylko dla fanów nowoczesnego, nieznającego barier jazzu. Znajdą tu coś dla siebie fani punka, prog-rocka, psychodelii i world music (od Afryki po Irlandię), a także wszyscy zainteresowani ciągłym muzycznym poszukiwaniem i postmodernistyczną, multikulturową kombinacją rytmów, melodii, brzmień i inspiracji – tak charakterystyczną dla kosmopolitycznej sceny Nowego Jorku.

                Noonan wystąpił na ponad 500 koncertach i festiwalach jazzowych. Wydał 14 płyt, nagrywając je z towarzyszeniem tak wybitnych muzyków, jak gitarzysta Marc Ribot, znany ze współpracy z Ornette Colemanem basista Jamaaladeen Tacuma, gitarzysta Abdoulaye Diabate (m.in. grupa Salifa Keity) i Susan McKeown z Klezmatics. Koncerty Seana Noonana to wielka energia, godna podziwu technika instrumentalna i działające na publiczność poczucie humoru.

                Artysta promuje nowy album „Set The Hammer Free”, o którym powiedział w rozmowie z Jędrzejem Słodkowskim dla „Gazety Wyborczej”: - To z jednej strony charakterystyczne dla nowojorskiego undergroundu energetyczne połączenie jazzu i art rocka, w którym nawiązuję też do muzyki Irlandii, Bawarii czy Afryki Zachodniej. A z drugiej strony - legendy, wiersze, historie, które zebrałem w ostatnich latach. To współczesne interpretacje utworów ludowych i ich wersje przefiltrowane przez moją wyobraźnię. Moją inspiracją były też dzieła Samuela Becketta, interesuję się teatrem absurdu, minimalizmem. Historie opowiadam wprost zza zestawu perkusyjnego, często improwizuję - dlatego nazywam siebie "irlandzkim griotem" [grioci to zachodnioafrykańska kasta muzyków, poetów i strażników historii - przyp. red.]. To nowy, oryginalny koncept. Nie słyszałem, żeby jakiś jazzowy perkusista realizował podobny. Czuję się w nim jak ryba w wodzie.
 

Absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Już w okresie studiów brał udział w takich festiwalach jak: "Jazz Juniors", "Jazz nad Odrą".
Od 1985 roku współpracuje z różnymi formacjami Irka Dudka jak: "lrek Dudek Blues Session", "Big Boggie Band" oraz "Shakin' Dudi". W 1988 roku nagrywa pierwszą płytę z Irkiem Dudkiem "Irek Dudek No 1", a potem jeszcze "Nową płytę". Od 1986 roku rozpoczyna współpracę z zespołem "Young Power" realizując z tym zespołem płytę "Young Power" oraz występując w Sali Kongresowej na "Jazz Jamboree'86". Współpracę zamyka ostatni koncert "Young Power" w Berlinie w 1991 roku.
Ze swoim zespołem "Grzegorz Kapołka Band" koncertował w Estonii oraz Niemczech. Z Irkiem Dudkiem grał koncerty w Niemczech, Holandii oraz Luksemburgu. W 1987 roku zrealizował płytę "Brzydcy" z Grażyną Łobaszewską. Współpracował również z Krystyną Prońko w zespole "Super Session". Na stałe współpracuje z takimi formacjami jak: "Mr DJ Jarka Janusa", "Ewa Uryga The Soul of Music", "The Things" - Bronka Dużego, "Skolias Blues Orchestra" oraz z grupą "Wojtek Staroniewicz Elektric Quintet".
Współpracował również z takimi muzykami jak: Zbigniew Jakubek, Krzysztof Ścierański, Antymos Apostolis, Jerzy Piotrowski i wielu innych. Nagrał również CD "Mr DJ" z dwoma gwiazdami jazzu światowego: amerykańskim gitarzystą Frankiem Gambale w kategorii fusion, od 10 1at gitarzystą Nr 1 na świecie (8 lat współpracy z zespołem Chick'a Corel) oraz Robinem Eubanks'em czołowym puzonistą amerykańskim.
W 1996 roku wydał swoją pierwszą autorską płytę "I'm believing" z uziałem gwiazd polskiego jazzu. W 1999 roku wydaje kolejną płytę autorską ze swoją nową formacją Grzegorz Kapołka Trio. Płyta nosi tytuł "Blue Blues" i dzięki towarzystwu tak znakomitych muzyków jak Darek Ziółek i Irek Głyk zyskuje według czasopisma "Muzyk" najwyższą ocenę spośród wszystkich polskich płyt bluesowych.
Rok 1999 to również udział w nagraniu pierwszej płyty Golec uOrkiestra. Nagrywa też płytę z zespołem Shakin Dudi zatytułowaną "Platynowa Płyta". Na jesieni tego samego roku realizuje kolejną płytę z festiwalu Rawa Blues razem z Shakin' Dudi Orchestra.
W roku 2000 kończy realizację płyty Ewy Urygi "Running for my Life" oraz bierze udział w nagraniu kolejnej płyty Golec uOrkiestra. Płyta "Blue Blues II" jest kolejną pozycją w dyskografii śląskiego gitarzysty Grzegorza Kapołki.
Wydana w 2009 roku płyta Tria "Blue Blues III" otrzymała nominację do Nagrody "Fryderyk" w kategorii "Najlepszy album roku-Blues".
Przez dwa lata Grzegorz Kapołka współpracował również ze znakomitym podhalańskim zespołem "Krywań", bardzo ceniąc sobie tą współpracę - nie tylko ze względów muzycznych :D. W tym samym czasie grał z Martyną Jakubowicz.
W rankingu Blues Top 2001 gazety Twój Blues (3/2002) Grzegorz Kapołka zajął:
W kategorii muzyk - Polska: 3 miejsce, 
W kategorii gitarzysta - Polska: 3 miejsce,
W kategorii płyta - Polska: "Blue Blues I" - Kapołka & Friends: 3 miejsce.
W rankingu "Gitarowy Top" (4/2002) Grzegorz Kapołka został uznany za najlepszego gitarzystę bluesowego w Polsce. Natomiast jego płyta "Blue Blues II" zajęła 1 miejsce w kategorii "Najlepsza płyta gitarowa Blues".
 

 Nazwa pozwala bezpośrednio określić rodzaj muzyki wykonywanej przez zespół i jego artystyczne korzenie. Została zainspirowana przez nazwę amerykańskiej formacji Chicago Blues Band.

 Krakowska Grupa Bluesowa (KGB) powstała w maju 1983 roku z inicjatywy menedżera pierwszego składu Jarosława Sokoła (później The Bluesmobile). Jej pierwszy skład utworzyli: Ryszard Swaczek (voc), Artur Bazior (g, voc), Paweł Małysiak (bg, później – The Cooks), Artur Laszczka (kbds), Wojciech Namaczyński (dr; później - Chłopcy z Placu Broni) i Dariusz „Isaburo” Wiśniewski (hca, voc). Początkowo występowała krakowskich domach kultury „Chełm”, „Wola” i w Dworku Białoprądnickim. W latach 1984-87 wzięła udział w wielu przeglądach muzycznych, na czele z festiwalem „Rawa Blues” w Katowicach (trzykrotnie), gdzie, w 1985, zakwalifikowała się do grona 10 laureatów. Pod koniec lat 80. grupa zawiesiła działalność. Z pierwszym składem zespołu współpracowali: Grażyna Miller (voc, g), Stanisław Kostuch (g), Jerzy Kowal (g), Jacek Łabuz (g),Tomasz Suchowiejko (sax), Andrzej Kowal (p), Grzegorz Lanz (dr), Jacek Łoziński (dr) i Tomasz Zygadło (dr). 
W październiku 1998 grupę reaktywował Paweł Małysiak (voc, g). Nowy skład utworzyli zarówno członkowie poprzedniego, jak: Paweł Małysiak, Artur Bazior, Dariusz Wiśniewski , Artur Laszczka iTomasz Suchowiejko (sax, voc; Cracovia Big Band, Sakstet), jak i muzycy nie związani wcześniej z KGB, jak: Robert „Korzeń” Korzeniak (bg, voc; eks-Dekiel, The Willows Revival Singers) i Jerzy Walasek (dr).
Grupa konsekwentnie wykonuje muzykę opartą na bluesie chicagowskim, rhythm and bluesie, soulu i boogie, wzorując się twórczo na takich mistrzach wspomnianych gatunków, jak: Albert Collins, Peter Green, Albert King, B.B. King, Freddie King, John Mayall czy wreszcie Muddy Waters.
W 2002 nagrała debiutancką płytę pt. „Czekam na okazję”. Koncert promocyjny, relacjonowany przez Kronikę Krakowską TV, miał miejsce w maju w klubie „Extreme”. Płyta zawiera muzykę, którą ochrzczono mianem „salwatorskiego” bluesa, od krakowskiej dzielnicy Salwator, z którą związani są muzycy. To blues środka z elementami miejskiego (krakowskiego) folkloru i tradycyjne standardy bluesowe do polskich słów Artura Baziora i Pawła Małysiaka. W roku 2002 z zespołem rozstał się Artur Laszczka , zaś w 2003 – Dariusz Wiśniewski. Latem 2005 Roberta Korzeniaka zastąpił znany krakowski basista Leszek Kowal (eks-Monkey Business, Homo Twist, Street Blues).
Grupa występuje głównie w Krakowie – w klubach i na imprezach plenerowych, takich jak „JULIADA”, zloty motocyklowe w Myślenicach, IV Piknik Bluesowy na Rynku Głównym, gdzie zagrała obok gwiazd polskich (Dżem, Easy Rider, Nocna Zmiana Bluesa) i zagranicznych ( Ronnie Baker Brooks z USA i Playing Family z Włoch). W roku 2003 i 2004 (realizacja TVP3 Kraków) KGB grała podczas krakowskich festiwali „4 PORY BLUESA”.
W czerwcu 2007 powstała kolejna studyjna płyta zespołu pt. "Pomyśl dobrze". Stylistycznie materiał stanowi kontynuację artystycznej linii obranej przez zespół, jednakże brzmieniowo mocno odbiega od płyty debiutanckiej. Płyta zawiera 11 utworów polskojęzycznych z własnymi tekstami, za wyjątkiem dwóch piosenek, napisanych przez Sławomira Wierzcholskiego, który także gościnnie wziął udział w nagraniu.    

Wiosną 2007 grupa została zakwalifikowana jako wykonawca do 27 edycji RAWA BLUES FESTIVAL i otrzymała zaproszenie do zagrania w konkursowej części na bocznej scenie, której została laureatem.

6 października 2007 Krakowska Grupa Bluesowa wystąpiła w katowickim Spodku na dużej scenie festiwalu RAWA BLUES, w towarzystwie gwiazd polskiego i światowego bluesa.